● Naziemne zbiorniki magazynowe (AST): Instalowane na betonowych podstawach lub podporach, AST są preferowane ze względu na łatwość inspekcji, niższe początkowe koszty instalacji i proste wycofanie z eksploatacji. Wymagają jednak większego śladu fizycznego i muszą być zaprojektowane tak, aby wytrzymać zmienne warunki środowiskowe, takie jak obciążenia wiatrem, ekstremalne temperatury otoczenia i potencjalne uderzenia pojazdów.

● Zbiorniki podziemne (UST): Umieszczane całkowicie pod powierzchnią ziemi, zbiorniki UST są wybierane, gdy brakuje miejsca na powierzchni lub gdy względy estetyczne i przepisy dotyczące bezpieczeństwa pożarowego nakazują ich zakopanie. Są naturalnie izolowane od gwałtownych zmian temperatury i promieniowania słonecznego. Wymagają jednak rygorystycznego przygotowania geotechnicznego, są trudniejsze do wizualnej inspekcji i wymagają obowiązkowej ochrony katodowej lub konstrukcji z włókna szklanego, aby zwalczać korozję wywołaną przez glebę.

● UL 142: Standard branżowy dla stalowych zbiorników naziemnych przechowujących ciecze łatwopalne i palne. Reguluje konstrukcje jednopłaszczowe i dwupłaszczowe, określając integralność spawów, limity testów ciśnieniowych i kryteria odpowietrzania.

● UL 2085: Dotyczy zabezpieczonych zbiorników naziemnych. Systemy te posiadają warstwę izolacyjną między dwiema stalowymi ściankami, zapewniającą właściwości ognioodporne, chroniące paliwo przed ekstremalnym ciepłem podczas pożaru zewnętrznego obiektu.

● NFPA 30 (Kodeks dotyczący płynów łatwopalnych i palnych): Określa bezpieczne odległości przestrzenne od linii własności, fundamentów budynków i dróg publicznych, jednocześnie nakazując określone obliczenia wentylacji awaryjnej w celu zapobiegania nadmiernemu ciśnieniu.

● EPA SPCC (Spill Prevention, Control, and Countermeasure): Przepisy federalne wymagające od obiektów o znaczących pojemnościach magazynowania oleju wdrożenia systemów wtórnego zabezpieczenia (takich jak betonowe ściany oporowe lub dwuścienne zbiorniki) zdolnych pomieścić 110% pojemności największego pojedynczego zbiornika.

● Gromadzenie się wody: W wyniku odpowietrzania atmosferycznego i cykli termicznych wilgoć skrapla się na wewnętrznych ścianach zbiornika i osiada na dnie. Woda sprzyja rozwojowi kolonii drobnoustrojów ("robaków diesla"), które żywią się węglowodorami, tworząc kwaśny osad, który powoduje korozję dna zbiornika i zatyka filtry paliwa znajdujące się dalej w układzie.

● Korozja wewnętrzna: Nawet w stalowych zbiornikach obecność wody i kwasów biogennych może powodować miejscową korozję wżerową. Regularne polerowanie paliwa, biocydy chemiczne i okresowe usuwanie wody są niezbędnymi środkami obronnymi.

● Ochrona katodowa: W przypadku stalowych PZ, w miejscu instalacji muszą być zastosowane systemy ochrony katodowej z anodami ofiarnymi lub prądem wymuszonym (ICCP), aby odchylać prądy elektryczne błądzące w glebie, które w przeciwnym razie przyspieszałyby korozję galwaniczną.