Projektowanie sejsmiczne zbiorników wody według ASCE 7
Projektowanie sejsmiczne zbiornika na wodę nie jest decyzją podejmowaną przez dostawcę zbiornika; jest to decyzja podejmowana przez właściciela w przekazanych dokumentach. ASCE 7 traktuje zbiornik jako konstrukcję niebudowlaną zgodnie z Rozdziałem 15, a nie jako element niekonstrukcyjny zgodnie z Rozdziałem 13, ponieważ zbiornik reaguje na trzęsienie ziemi jako konstrukcja posiadająca masę, powierzchnię swobodną, zakotwienie i płaszcz, a nie jako wyposażenie zawieszone na budynku. Działają na niego dwa składniki sejsmiczne: składnik impulsywny generowany przez masę wody i płaszcza poruszającą się wraz z podłożem oraz składnik konwekcyjny generowany przez falowanie wody na powierzchni. Falowanie jest powodem, dla którego wolna burta jest wymogiem sejsmicznym, a nie formalnością, a zakotwienie jest powodem, dla którego przewymiarowana kotwa jest złym rozwiązaniem, ponieważ kotwa musi ulec plastyczności i rozwinąć wydłużenie, zanim zrobi to płaszcz, a beton musi rozwinąć tę wytrzymałość na całej długości zakotwienia. W artykule przedstawiono oba składniki, wymóg wolnej burty, ciągliwość zakotwienia, zniszczenie, któremu zapobiega elastyczność orurowania, sprawdzenia płaszcza i podpór, dane wejściowe, które musi dostarczyć właściciel, zakres należący do dostawcy zbiornika oraz interfejs geotechniczny, który zamyka pętlę projektowania sejsmicznego zbiornika według ASCE 7.
Dlaczego zbiornik jest konstrukcją niebudynkową, a nie elementem niekonstrukcyjnym
Zbiornik wody nie jest komponentem wiszącym na konstrukcji. Jest to konstrukcja o dużej masie, ze swobodną powierzchnią, płaszczem, który tę masę przenosi, oraz zakotwieniem, które przekazuje wszystko do gruntu. Rozdział 15 ASCE 7 traktuje zbiorniki i naczynia jako konstrukcje niebudowlane i podaje przepisy sejsmiczne odzwierciedlające sposób ich odpowiedzi. Rozdział 13 reguluje komponenty niekonstrukcyjne w budynkach, gdzie obciążenie jest współczynnikiem amplifikacji komponentu na poziomie podparcia. Korzystanie ze ścieżki z Rozdziału 13 daje obciążenie bez fizycznego znaczenia, a zbiornik zaprojektowany w ten sposób przejdzie sprawdzenie nośności zakotwienia, jednocześnie zawodząc w tym, co istotne dla projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7.
Dwa składniki sejsmiczne działające na zbiornik
Składowa impulsywna i konwekcyjna są obliczane oddzielnie, ponieważ działają w różnych okresach i wywołują różne obciążenia. Składowa impulsywna to odpowiedź krótkookresowa generowana przez masę płaszcza i wodę, która porusza się wraz z nim, i decyduje ona o naprężeniu obwodowym w płaszczu, osiowym obciążeniu kotew oraz sprawdzeniu wyboczenia. Składowa konwekcyjna to odpowiedź długookresowa wywołana kołysaniem wody na powierzchni, i decyduje ona o wolnym zarurcie oraz obciążeniu dachu. Projekt, który podaje jedno obciążenie sejsmiczne, podał tylko jedno z dwóch dla projektowania sejsmicznego zbiorników według asce 7
Aspekt | Składnik impulsowy | Składnik konwekcyjny |
Wzbudzany przez | Płaszcz i masa cieczy poruszająca się wraz z gruntem | Kołysanie cieczy na swobodnej powierzchni |
Okres | Krótki, blisko okresu własnego płaszcza i cieczy | Długi, sekundy dla dużego zbiornika |
Decyduje o | Naprężenie obwodowe, osiowe obciążenie kotew, wyboczenie | Wolna burta, poziom cieczy, obciążenie dachu |
Sprawdzane w | Projektowanie płaszcza i kotew | Obliczanie wolnej burty, odbiór dachu |
Sloshing i dlaczego wolna burta jest wymogiem sejsmicznym
Sloshing to ta część problemu sejsmicznego, która najczęściej pozostaje jako uwaga na rysunku. Gdy woda się porusza, podnosi się po jednej stronie zbiornika, a opada po drugiej, a wysokość fali zależy od średnicy zbiornika, głębokości wody i intensywności wstrząsów. Jeśli wolna burta jest mniejsza niż fala, woda dociera do dachu zaprojektowanego na obciążenie stałe i umiarkowane parcie wiatru, a wir przy ścianie obniża poziom w środku zgodnie z projektowaniem sejsmicznym zbiorników według ASCE 7
Freeboard jest zatem wynikiem projektowania sejsmicznego, a nie nominalnym zapasem. Wysokość falowania musi być obliczona na podstawie składowej konwekcyjnej i dodana do projektowego poziomu cieczy, a następnie sprawdzona względem dachu. Freeboard ustalony jako stały ułamek wysokości zbiornika daje zbiornik, który jest praktycznie pełny podczas trzęsienia ziemi w projektowaniu sejsmicznym zbiorników według ASCE 7
Zakotwienie: dlaczego przewymiarowana kotwa nie jest lepszą odpowiedzią
Intencją nie jest, aby kotwa utrzymywała zbiornik; chodzi o to, aby kotwa ustąpiła przed płaszczem, a następnie się rozciągnęła, tak aby zbiornik mógł się przemieszczać bez rozerwania płaszcza lub spoiny. Kotwa przewymiarowana względem tej intencji eliminuje ciągliwość: beton lub kotwa osiąga nośność graniczną jako pierwsze albo połączenie ulega kruchemu zniszczeniu, a zbiornik traci zdolność do redystrybucji obciążenia. Mocna kotwa nie jest zatem automatycznie bezpieczna, a detal musi określać wymaganie zakotwienia, a nie tylko nośność: zagłębienie wystarczająco długie dla pełnego zakotwienia w betonie, kotwę ciągliwą oraz konstrukcję pozwalającą płaszczowi na obrót na potrzeby projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7
· Wytrzymałość: nośność przekracza wzmocnione obciążenie kotwy w projektowaniu sejsmicznym zbiorników według ASCE 7
· Ciągliwość: kotwa ulega plastyczności i rozciąga się, zanim płaszcz ulegnie zniszczeniu w projektowaniu sejsmicznym zbiorników według ASCE 7
· Zakotwienie w betonie: głębokość osadzenia dobrana tak, aby beton zapewnił pełną wytrzymałość kotwy w projektowaniu sejsmicznym zbiorników według ASCE 7
· Materiał: ciągliwa stal kotwy, uniknięto kruchego ścinania na powierzchni betonu w projektowaniu sejsmicznym zbiorników według ASCE 7
· Interfejs: układ kotew sprawdzony względem zdolności przemieszczeniowej płaszcza w projektowaniu sejsmicznym zbiorników według ASCE 7
Elastyczność orurowania i awaria, której zapobiega
Orurowanie podłączone do zbiornika to awaria sejsmiczna czekająca na następne zdarzenie. Płaszcz porusza się pod obciążeniem impulsowym; rura nie. Gdy rura jest sztywno połączona z króćcem, ruch względny jest wymuszany na króciec, spoinę i podporę, a najsłabszy z tych trzech elementów staje się punktem awarii, znacznie poniżej nośności zbiornika. Rozwiązaniem jest elastyczne połączenie dobrane na podstawie wyników analizy dla projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7
Ma to konsekwencję zaopatrzeniową, która pojawia się na długo przed wykonaniem obliczeń. Liczba, rozmiar, lokalizacja i kierunek przyłączy króćców muszą być uzgodnione z projektantem orurowania, ponieważ elastyczności nie można dodać po spawaniu w projektowaniu sejsmicznym zbiorników według ASCE 7
Sprawdzenia płaszcza i podpór oraz założenie konserwatywnego współczynnika
Zbiornik na płaszczu to zespół konstrukcyjny, a decydujące znaczenie ma płaszcz bezpośrednio powyżej podpory. Istotne są dwa sprawdzenia: sprawdzenie wyboczenia płaszcza na niepodpartej długości do pierwszego pierścienia usztywnień pośrednich oraz ściskanie osiowe i obwodowe, które płaszcz przenosi od wywracania sejsmicznego i wiatru. Sprawdzenie wyboczenia jest zwykle przeprowadzane z konserwatywnym założeniem sztywności pierścieniowej, przy stosunku R/I równym 1,0, a obliczenia muszą wyraźnie podawać to założenie dla projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7.
Płaszcz jest sprawdzany pod kątem ściskania osiowego oraz momentu wywracającego, a połączenie pierścienia kotwiącego jest miejscem, w którym rozwiązywana jest omówiona powyżej ciągliwość zakotwienia. Zbiornik wsparty na płaszczu to również miejsce, gdzie stosunek wysokości do średnicy ma największe znaczenie: na wysokim płaszczu na smukłym wsporniku impulsywne obciążenie kotwiące i wolna burta od falowania rosną, podczas gdy siła ścinająca u podstawy nie rośnie w przypadku projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7
Dane wejściowe, które właściciel musi dostarczyć przed rozpoczęciem projektowania
Właściciel posiada większość danych wejściowych potrzebnych do projektowania sejsmicznego zbiornika, a jeśli nie znajdują się one w pakiecie przetargowym, dostawca musi je założyć, co jest niewłaściwym miejscem na przyjmowanie założeń sejsmicznych. Klasa terenu i powiązane parametry sejsmiczne określają widmo projektowe i kategorię projektową; kategoria projektowa i kategoria ryzyka określają, które przepisy mają zastosowanie; podstawowa prędkość wiatru i kategoria ekspozycji ustalają przypadek wiatrowy, który często decyduje o zakotwieniu w przypadku projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7
Rutynowo brakuje dwóch danych wejściowych procesu: projektowego poziomu cieczy i gęstości, które określają masę sejsmiczną i głębokość falowania, oraz harmonogramu króćców wraz z przebiegiem rurociągów, który ustala wymagania dotyczące połączeń elastycznych przed wykonawstwem na potrzeby projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7
Dane wejściowe od właściciela | Skąd pochodzi | Co kontroluje |
Klasa terenu i Ss / S1 | Raport geotechniczny, dane sejsmiczne terenu | Spektrum projektowe i kategoria projektowania sejsmicznego |
Kategorie projektowania sejsmicznego i ryzyka | Kryteria kodu konstrukcyjnego dla sposobu użytkowania | Które przepisy rozdziału 15 mają zastosowanie |
Podstawowa prędkość wiatru, kategoria ekspozycji | Kryteria kodu wiatrowego dla terenu | Przypadek wiatrowy dla płaszcza, dachu, zakotwienia |
Raport geotechniczny | Badanie terenu | Fundament, interakcja, upłynnienie, osiadanie |
Projektowy poziom cieczy, gęstość, objętość | Dane procesowe i eksploatacyjne | Masa sejsmiczna i głębokość falowania |
Harmonogram dysz i podejście do orurowania | Projektant orurowania, dane procesowe | Szczegóły połączenia elastycznego, wzmocnienie dyszy |
Co należy do zakresu sejsmicznego dostawcy zbiornika
Zakres sejsmiczny dostawcy zbiornika powinien być określony w formie listy, ponieważ stwierdzenie, że zbiornik będzie zaprojektowany na obciążenia sejsmiczne, samo w sobie nic nie znaczy. Lista zazwyczaj obejmuje projekt płaszcza i dna dla kombinacji sejsmicznej, konstrukcję dachu, projekt zakotwienia wraz z wymaganiami dotyczącymi jego rozwinięcia, obliczenia falowania i wolnej burty oraz obciążenia dysz i fundamentu dla projektu sejsmicznego zbiornika według ASCE 7
Jeżeli lokalizacja znajduje się w strefie sejsmicznej, rysunki warsztatowe powinny zawierać przypadek projektowy sejsmiczny, aby recenzent mógł porównać go z danymi wejściowymi właściciela, zamiast wnioskować o nim z notatki. Na liście nie powinien znajdować się konkretny projekt sejsmiczny przedstawiany jako przenośny: ten sam zbiornik w innej klasie terenu jest inną konstrukcją dla projektu sejsmicznego zbiornika według ASCE 7
Interfejs geotechniczny i lista kontrolna specyfikacji sejsmicznej
Raport geotechniczny robi więcej niż tylko określa fundament. Ocena upłynnienia, prognoza osiadania i założenie dotyczące interakcji grunt-konstrukcja zasilają projekt zbiornika, a to ostatnie jest decyzją projektową, a nie faktem terenowym: to, czy zakłada się, że grunt porusza się wraz z konstrukcją, czy jest podatny, zmienia okres składowej impulsywnej i obciążenie kotwy. Tam, gdzie raport milczy, założenie musi zostać określone i zweryfikowane pod kątem projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7
· Wskaż normę sejsmiczną i wydanie oraz podaj, że zbiornik jest konstrukcją niebudynkową do celów projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7
· Przenieś klasę terenu, Ss i S1, kategorie projektowania sejsmicznego i ryzyka do celów projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7
· Podaj projektowy poziom cieczy, gęstość i poziom stosowany do masy sejsmicznej do celów projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7
· Wymagać obliczenia falowania i podać wysokość burty jako wymiar rysunkowy do projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7
· Wymagać, aby zakotwienie określało długość zakotwienia i wymóg rozciągnięcia do projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7
· Wymagać, aby sprawdzenie wyboczenia płaszcza określało przyjęty stosunek R/I do projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7
· Wymagać szczegółu połączenia elastycznego dla każdego króćca, zwymiarowanego na podstawie obliczonego przemieszczenia do projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7
· Podać założenia geotechniczne i pytania zastrzeżone dla inżyniera do projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7
· Wymagać przypadku projektowego sejsmicznego i szczegółów zakotwienia na rysunkach do projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7
Studium przypadku projektu
Referencyjna dostawa dla tego zadania, zacytowana z zweryfikowanej biblioteki projektów. Poziom dopasowania C. Dostawa dwuzbiornikowa o wysokim stosunku wysokości do średnicy, cytowana jako odniesienie geometrii i rozmieszczenia. Zweryfikowana biblioteka nie rejestruje danych wejściowych do projektowania sejsmicznego, klasy gruntu ani szczegółów zakotwienia, więc ten artykuł nie wykorzystuje projektu do wykazania wydajności sejsmicznej, jak szczegółowo opisano dla projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7.
Identyfikator projektu | Kraj | Produkt | Pojemność | Liczba zbiorników | Wymiary | Ukończenie | Zakres dostawy |
SIN-FIRE-1666 | Singapur | Zbiornik skręcany ze stali emaliowanej szkłem (GFS) | 1,666 m3 | 2 | φ8,41 × 15,0 m (H) na zbiornik | 2026-01 | Tylko zbiornik |
Dostawa dwóch zbiorników o wysokim stosunku wysokości do średnicy, przytaczana jako odniesienie geometrii i rozmieszczenia. Zweryfikowana biblioteka nie rejestruje danych wejściowych do projektowania sejsmicznego, klasy gruntu ani szczegółów zakotwienia, dlatego w tym artykule projekt nie jest wykorzystywany do demonstracji wydajności sejsmicznej, zgodnie ze szczegółami projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7.
Najczęściej zadawane pytania
P1. Dlaczego zbiornik jest klasyfikowany jako konstrukcja niebudowlana?
Ponieważ reaguje na trzęsienie ziemi jako konstrukcja, a nie jako urządzenie do niej przymocowane. Ma dużą masę, swobodną powierzchnię, płaszcz, który tę masę przenosi, oraz zakotwienie, które przenosi wszystko do gruntu. ASCE 7 Rozdział 15 zawiera przepisy sejsmiczne dla zbiorników i naczyń ciśnieniowych na tej podstawie, podczas gdy Rozdział 13 reguluje komponenty niekonstrukcyjne w budynkach w zakresie projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7
P2. Jakie są dwa składniki sejsmiczne działające na zbiornik?
Składowa impulsowa, krótkookresowa odpowiedź generowana przez płaszcz i zawartą masę cieczy poruszającą się wraz z gruntem, decyduje o naprężeniu obwodowym płaszcza, osiowym obciążeniu kotew i sprawdzeniu wyboczenia płaszcza. Składowa konwekcyjna, długookresowa odpowiedź generowana przez kołysanie cieczy na swobodnej powierzchni, decyduje o wystarczalności wolnej burty i obciążeniu dachu. Projekt raportujący jedno obciążenie raportuje tylko jedno z dwóch dla projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7
P3. Czy wolna burta jest wymogiem sejsmicznym, czy tylko formalnością kodeksową?
Jest to wymóg sejsmiczny z obliczeniami w tle. Fala kołysania wznosi się po jednej stronie zbiornika i opada po drugiej, a jej wysokość zależy od średnicy zbiornika, głębokości wody i intensywności wstrząsów. Jeśli wolna burta jest mniejsza niż fala, woda dociera do dachu zaprojektowanego na obciążenie stałe i umiarkowane parcie w górę. Wysokość musi pochodzić ze składnika konwekcyjnego dla projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7
P4. Dlaczego przewymiarowana kotwa jest problemem?
Ponieważ intencją sejsmiczną nie jest to, aby kotwa utrzymywała zbiornik, lecz aby ustąpiła przed płaszczem, a następnie rozwinęła wydłużenie, tak aby zbiornik mógł się przemieszczać bez rozerwania płaszcza lub spoiny. Przewymiarowana kotwa usuwa tę ciągliwość: beton lub kotwa osiąga nośność jako pierwsze albo połączenie ulega kruchemu zniszczeniu. Szczegół wymaga długości zakotwienia dla pełnej wytrzymałości kotwy oraz ciągliwego materiału kotwy do projektowania sejsmicznego zbiornika według ASCE 7
P5. Jakiemu zniszczeniu zapobiega elastyczne orurowanie?
Zapobiega przenoszeniu względnego przemieszczenia między płaszczem a sztywno podłączoną rurą na króciec, spoinę i podporę. Płaszcz przemieszcza się pod obciążeniem impulsowym, podczas gdy rura nie, a najsłabszy z tych elementów staje się punktem zniszczenia, zwykle znacznie poniżej nośności zbiornika. Elastyczne sprzęgło lub pętla kompensacyjna dobrana na podstawie obliczonego przemieszczenia zapobiega temu w projektowaniu sejsmicznym zbiornika według ASCE 7
P6. Jakie dane wejściowe musi dostarczyć właściciel przed rozpoczęciem projektowania?
Klasa terenu wraz z powiązanymi Ss i S1, kategoria projektowa sejsmiczna i kategoria ryzyka, podstawowa prędkość wiatru i kategoria ekspozycji oraz raport geotechniczny obejmujący ocenę upłynnienia i osiadania. Równie istotne są dwa dane wejściowe procesowe: projektowy poziom i gęstość cieczy, które określają masę sejsmiczną i głębokość falowania, oraz harmonogram króćców wraz z przebiegiem rurociągów, który ustala szczegóły elastycznego połączenia dla projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7
P7. Co powinno wchodzić w zakres dostawcy zbiornika?
Zbiornik jako konstrukcja: projekt płaszcza i dna dla kombinacji sejsmicznej, konstrukcja dachu i jego mocowanie, projekt zakotwienia lub podparcia, w tym materiał kotew i wymagania dotyczące rozwinięcia, obliczenia falowania i wolnej burty, obciążenia króćców, które projektant rurociągów musi uwzględnić, oraz obciążenia przenoszone na fundament. Elementy styku należą do tej samej listy: parametry geotechniczne stosowane w projektowaniu sejsmicznym zbiorników według ASCE 7
P8. Jak obsługiwany jest interfejs geotechniczny?
Poprzez raport geotechniczny, który robi więcej niż tylko określa fundament. Ocena upłynnienia, prognoza osiadania i założenie dotyczące interakcji grunt-konstrukcja zasilają projekt zbiornika, a to ostatnie jest decyzją, a nie faktem terenowym: założenie, że grunt porusza się wraz z konstrukcją lub zachowuje się elastycznie, zmienia okres składowej impulsowej i obciążenie kotwy. Tam, gdzie raport milczy, założenie musi być podane dla projektowania sejsmicznego zbiornika według ASCE 7
P9. Co powinno znaleźć się na liście kontrolnej specyfikacji sejsmicznej?
Dziewięć pozycji: norma sejsmiczna i wydanie z zbiornikiem zidentyfikowanym jako konstrukcja niebudynkowa; klasa gruntu, Ss i S1, kategoria projektowania sejsmicznego i kategoria ryzyka; poziom i gęstość cieczy projektowej użyte do masy sejsmicznej; obliczenie falowania z wolną burtą jako wymiarem rysunkowym; długość zakotwienia i wymagania dotyczące zakotwienia; sprawdzenie wyboczenia płaszcza ze współczynnikiem R/I; elastyczny detal dla każdego króćca zgodnie z projektowaniem sejsmicznym zbiorników według ASCE 7
Projektowanie sejsmiczne zbiornika jest ustalane przed narysowaniem płaszcza, w klasie terenu, kategorii projektowej, podstawie wolnej burty i zasadzie zakotwienia, które przekazuje właściciel. Oba składniki muszą być rozdzielone: impulsowy dla płaszcza, kotew i sprawdzenia wyboczenia oraz konwekcyjny dla fali rozlewającej się i wolnej burty, ponieważ zbiornik jest oceniany pod kątem obu. Punkt zakotwienia jest najczęściej błędnie rozumiany w kierunku fałszywej wytrzymałości: większa kotwa usuwa ciągliwość wymaganą przez normę, ponieważ wymaganiem jest, aby kotwa uległa plastyczności i rozciągnęła się przed płaszczem, a beton rozwinął tę wytrzymałość na całej długości zakotwienia. Zbiornik, który przechodzi sprawdzenie nośności, a nie spełnia tej zasady, nie jest zgodny sejsmicznie; jest mocniejszy niż powinien być i kruchy w niewłaściwym miejscu dla projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7.
Porozmawiaj z inżynierem
Przekazać klasę terenu wraz z powiązanymi Ss i S1, kategorię projektową sejsmiczną i kategorię ryzyka, podstawową prędkość wiatru i kategorię ekspozycji, raport geotechniczny obejmujący ocenę upłynnienia i osiadania, średnicę zbiornika i wysokość podparcia, projektowy poziom cieczy i gęstość oraz zestawienie króćców wraz z przebiegiem rurociągów. Zwrócimy podstawę projektową, która traktuje zbiornik jako konstrukcję niebudowlaną, podaje oddzielnie składowe impulsowe i konwekcyjne, przedstawia obliczenia falowania i wysokość wolnej burty oraz określa zakotwienie pod kątem ciągliwości i zakotwienia prętów, a nie tylko nośności, z uwzględnieniem sprawdzeń wyboczenia płaszcza i płaszcza stożkowego oraz wymagań dotyczących połączeń elastycznych dla projektowania sejsmicznego zbiorników według ASCE 7
O Center Enamel
Shijiazhuang Zhengzhong Technology Co., Ltd (Center Enamel) to profesjonalny producent od 2008 roku, specjalizujący się w projektowaniu i wytwarzaniu zbiorników magazynowych skręcanych. Zakres produktów obejmuje zbiorniki Glass-Fused-to-Steel (GFS), zbiorniki Fusion-Bonded Epoxy (FBE), zbiorniki ze stali nierdzewnej, zbiorniki ze stali ocynkowanej oraz aluminiowe kopuły geodezyjne, wraz ze wsparciem technicznym EPC i osprzętem do zbiorników. Produkcja odbywa się zgodnie z ISO 9001, ISO 14001 i ISO 45001, a zakres produktów posiada certyfikaty NSF/ANSI 61, WRAS, CE i EN 1090, ISO 28765, AWWA D103-09 i NFPA, tam gdzie wymaga tego zastosowanie. Firma posiada blisko 200 patentów na emaliowanie, prowadzi bazę produkcyjną o powierzchni 150 000 m2, produkuje około 300 000 blach stalowych powlekanych emalią rocznie, zrealizowała ponad 30 000 zainstalowanych projektów i dostarczyła zbiorniki do ponad 100 krajów. Zdolność projektowania inżynieryjnego obejmuje zbiorniki o pojemności do 60 000 m3, zgodnie ze szczegółowymi wymaganiami projektowania sejsmicznego zbiorników asce 7.