Co oznaczają 2C2F i 3C3F w specyfikacjach paneli i powłok
Utworzono 09.09
Co oznaczają 2C2F i 3C3F w specyfikacjach paneli i powłok
Notacja taka jak 2C2F lub 3C3F opisuje system powłokowy lub wykładzinowy według komponentów i wykończenia, a nie według nazwy: wiodąca cyfra to liczba komponentów w systemie, litera C oznacza komponent, a kolejne cyfry i przyrostek F opisują charakterystykę powłoki lub filmu oraz wykończenie. W praktyce kody te pojawiają się w harmonogramach wykładzin i powłok malarskich dla zbiorników magazynowych, a istotne jest nie zapamiętywanie kodu, lecz upewnienie się, że harmonogram określa rodzaj powłoki, grubość filmu w mikrometrach, normę, według której jest badana, oraz przygotowanie powierzchni. Zbiorniki ze stali powlekanej szkłem w ogóle nie wymagają systemu malarskiego: warstwa emalii jest stapiana w temperaturze 820–930 °C przy grubości 0,25–0,45 mm.
Inżynier ds. zaopatrzenia pracujący nad specyfikacją zbiornika od czasu do czasu napotka pozycję zapisaną jako 2C2F lub 3C3F i albo ją zignoruje, albo przekaże inżynierowi ds. korozji, jakby była to nazwa materiału. To nie jest nazwa materiału; to skrót oznaczający sposób budowy i wykończenia systemu powłokowego, wywodzący się z tej samej rodziny notacji powłok stosowanej przy konstrukcjach stalowych, wykładzinach przemysłowych i powłokach ochronnych rurociągów. Zrozumienie tego ma znaczenie, ponieważ różnica między systemem dwuskładnikowym a trójskładnikowym to różnica między wykładziną trwałą a wykładziną wymagającą wczesnej naprawy, a także dlatego, że ten sam kod może oznaczać różne rzeczy dla różnych specyfikatorów.
Odczyt kodu: składniki, warstwy i wykończenie
Struktura oznaczenia zdradza jego przeznaczenie. W tej rodzinie skrótów dotyczących powłok pierwsza cyfra określa, z ilu składników składa się system — system dwuskładnikowy to baza i utwardzacz lub żywica i środek sieciujący, system trójskładnikowy dodaje trzeci element, taki jak podkład, spoiwo i warstwa nawierzchniowa albo epoksyd plus poliuretanowy system nawierzchniowy. Litera lub litery, które następują, identyfikują kategorię powłoki, a cyfry i końcowa litera opisują powłokę lub wykończenie: czy dany składnik jest podkładem, warstwą pośrednią czy nawierzchniową, czy powłoka jest produktem natryskiwanym czy natryskiwanym ogniowo oraz jakie jest wykończenie powierzchni. Tak więc 2C2F oznacza system dwuskładnikowy z dwiema warstwami lub dwoma etapami powłoki i specyfikacją wykończenia, a 3C3F oznacza system trójskładnikowy z trzema etapami. Skrót jest przydatny na rysunku, a bezużyteczny w zapytaniu ofertowym, ponieważ kod mówi, jaki jest kształt systemu, ale nigdy nie mówi o chemii.
Gdzie te kody pojawiają się w projekcie zbiornika
Notacja powłokowa pojawia się w miejscu, w którym właściciel chce zdefiniować wykładzinę przed wyceną zbiornika. Typowa specyfikacja zbiornika wymienia zewnętrzny system powłokowy, wewnętrzny system wykładzinowy oraz system strefy zanurzenia lub rozbryzgu, każdy z własnym kodem, a następnie dodaje szczegół, którego sam kod nigdy nie zawiera: grubość suchej powłoki w mikrometrach, standard przygotowania powierzchni, warunki aplikacji, czas utwardzania i metodę badania. W przypadku wykładziny z żywicy epoksydowej utwardzanej termicznie specyfikacja powinna określać rodzaj proszku, zakres grubości powłoki 180–280 µm, odniesienie do AWWA C550 oraz wynik testu w mgle solnej powyżej 4000 godzin. W przypadku zbiornika ze stali szkliwionej harmonogram powłokowy zastępuje harmonogram emaliowania: temperatura stapiania 820–930 °C, grubość warstwy 0,25–0,45 mm, wytrzymałość znamionowa powyżej 3 450 N/cm², test iskrowy prądem stałym 1500 V na każdej płycie, chropowatość powierzchni poniżej Ra 0,8 µm oraz zakres pH 1–14.
Ryzyko awarii ukryte w kodzie
Kod bez liczb to prawdziwy problem, a nie sam kod. Dwa wzorce awarii obserwowane na wykładzinach zbiorników określonych wyłącznie przez kod to powłoki o zbyt małej grubości i nieodpowiednie przygotowanie powierzchni. System dwuskładnikowy nałożony w połowie określonej grubości na stal, która nie została poddana obróbce strumieniowo-ściernej do podanej czystości, będzie wyglądał prawidłowo w harmonogramie i zawiedzie wcześnie w eksploatacji — tak właśnie projekt kończy się dwukrotną naprawą powłoki tego samego zbiornika w ciągu sześciu lat. Obroną jest procedura: wymagać karty danych powłoki z proporcjami składników, określonym zakresem grubości suchej powłoki, oknem nakładania warstwy wierzchniej i warunkami ponownego nakładania; wymagać podania normy przygotowania powierzchni i głębokości profilu; wymagać wskazania metody badania ciągłości powłoki lub testu iskrowego; oraz wymagać kontroli grubości suchej powłoki w trakcie aplikacji i przy odbiorze. Te cztery elementy zamieniają kod w egzekwowalną specyfikację.
Specyfikacja techniczna
Parametr | Typowa wartość / zakres | Uwaga |
Składniki systemu powłokowego | 2 lub 3 składniki | Skrót dwuskładnikowy lub trójskładnikowy |
Warstwy lub etapy | 2 lub 3 warstwy | Zgodnie z oznaczeniem w kodzie |
Powłoka epoksydowa utwardzana termicznie | 180–280 µm | Odniesienie AWWA C550 |
Odporność na działanie mgły solnej | > 4000 h | Dowód odporności powłoki |
Temperatura stopienia emalii | 820–930 °C | Szkło stopione ze stalą w jednym cyklu |
Grubość warstwy emalii | 0,25–0,45 mm | Powyżej 3 450 N/cm² |
Test iskrowy | 1500 V DC | Na panel przed wysyłką |
Zakres pH emalii | 1–14 | Zanurzenie w kwasach i zasadach |
Wykończenie powierzchni emalii | Ra < 0,8 µm | Gładka, łatwa do czyszczenia powierzchnia |
Projektowana trwałość | 30 lat i więcej | Dla płaszcza emaliowanego |
Określanie specyfikacji, aby kod nie był jedyną informacją
Właściwa specyfikacja zawiera zarówno skrót, jak i liczby, w tej samej klauzuli. Należy opisać system powłokowy z nazwy i kodu, a następnie podać zakres grubości suchej powłoki, normę, według której jest badany, stopień przygotowania powierzchni, stan podłoża, maksymalną temperaturę eksploatacji oraz zgodność chemiczną z przechowywaną cieczą. W przypadku zbiornika na wodę należy dodać wymóg certyfikacji pitnej, jeśli ma zastosowanie do wody pitnej. W przypadku wnętrza zbiornika narażonego na agresywną chemię należy dodać zakres pH i poziom chlorków. W przypadku powłoki zewnętrznej na stanowisku nadmorskim należy dodać wymóg testu w mgle solnej. A jeśli wybrany produkt jest wykładziną nakładaną fabrycznie, a nie powłoką malarską nakładaną na miejscu, należy wskazać punkt kontroli: test iskrowy na pokrytym panelu przed montażem, kontrolę grubości po nałożeniu powłoki oraz test szczelności na napełnionym zbiorniku. Te trzy elementy zobowiązują fabrykę i instalatora do tych samych dowodów.
Przypadek projektu
Projekt | Lokalizacja | Produkt | Pojemność | Zakres |
Zbiornik wody surowej o dużej średnicy | Namibia | Zbiornik GFS | 44 900 m³ | nadzór nad dostawą i budową |
Magazynowanie wody przeciwpożarowej, dwa zbiorniki | Syczuan, Chiny | Zbiornik przeciwpożarowy GFS | 8 930 m³ | nadzór nad dostawą i budową |
Zbiornik wody pitnej | Indonezja | Zbiornik wody pitnej GFS | 21 099 m³ | nadzór nad dostawami i budową |
Zdolności inżynieryjne Center Enamel
Center Enamel (Shijiazhuang Zhengzhong Technology Co., Ltd) projektuje i produkuje zbiorniki magazynowe skręcane od 2008 roku. Jako pierwszy w Chinach producent zbiorników ze stali powlekanej szkłem (GFS), firma posiada blisko 200 patentów związanych z emalią, produkuje około 300 000 stalowych płyt powlekanych emalią rocznie, zrealizowała ponad 30 000 zainstalowanych projektów i dostarcza swoje zbiorniki do ponad 100 krajów. Nowa baza produkcyjna o powierzchni 150 000 m² została dodana w celu zwiększenia zdolności produkcyjnych, a pojedyncze zbiorniki są dostarczane o pojemności do 60 000 m³. Produkcja odbywa się zgodnie z ISO 9001 i ISO 45001, z certyfikacją produktów obejmującą NSF/ANSI 61, WRAS, FDA, LFGB, CE (EN 1090), ISO 28765, FM, BSCI i EUROCODE, a projektowanie opiera się na AWWA D103-09, AWWA C550 i NFPA, tam gdzie wymaga tego zastosowanie.
W zapytaniu ofertowym przekłada się to na przejrzysty harmonogram powłok: dane dotyczące stopienia emalii i grubości dla wnętrza, system epoksydowy lub zewnętrzny z określonym proszkiem i grubością powłoki, metodę badania iskrowego i wykrywania porów oraz kontrole grubości suchej powłoki i przyczepności rejestrowane przy odbiorze.
Najczęściej zadawane pytania
P1: Co oznacza 2C2F?
O1: W skrótowej terminologii powłokowej opisuje system dwuskładnikowy nakładany w dwóch warstwach lub etapach z określonym wykończeniem. Kod informuje o kształcie systemu; nie określa chemii żywicy, grubości powłoki ani przygotowania podłoża, które należy podać osobno.
P2: Co oznacza 3C3F i czym się różni?
O2: Opisuje system trójskładnikowy zbudowany w trzech etapach, zazwyczaj epoksyd lub podkład, warstwę pośrednią i warstwę nawierzchniową lub wykończenie poliuretanowe. W porównaniu z systemem dwuskładnikowym zazwyczaj oferuje lepszą odporność chemiczną i UV przy wyższym koszcie materiałów i aplikacji.
P3: Czy te kody są używane tylko do farb?
O1: Nie, podobna notacja jest stosowana ogólnie do systemów wykładzin i powłok, w tym epoksydu utwardzanego termicznie i przemysłowych wykładzin zbiorników. Najbezpieczniejszą interpretacją jest zawsze sprawdzenie karty danych powłoki, do której odniesienie znajduje się w tym samym punkcie specyfikacji.
P4: Czy zbiornik ze stali powlekanej szkłem powinien mieć kod powłoki?
A1: Nie do wnętrza. Warstwa emalii jest stapiana ze stalą w fabryce w temperaturze 820–930 °C, a nie nakładana jako system powłokowy, więc wnętrze jest określane przez temperaturę stapiania, grubość warstwy, test iskrowy i chropowatość powierzchni. Oddzielny system powłok zewnętrznych nadal obowiązuje na zewnętrznej stronie płaszcza.
P5: Co należy dodać, gdy kod jest jedynym podanym opisem?
A1: Kartę danych powłoki, zakres grubości suchej powłoki w mikrometrach, stopień przygotowania powierzchni, metodę testu iskrowego lub wykrywania porów, maksymalną temperaturę eksploatacji, zgodność chemiczną z przechowywaną cieczą oraz kontrolę grubości w terenie przy odbiorze.
P6: Czy wykładzinę z żywicy epoksydowej utwardzanej termicznie można naprawić w kategoriach kodowych?
A1: Naprawa powinna wykorzystywać ten sam system proszkowy nakładany przez stapianie termiczne, a nie malowanie pędzlem, a naprawiony obszar powinien zostać poddany testowi ciągłości powłoki i odnotowany w dzienniku inspekcji zbiornika. W przypadku panelu emaliowanego prawidłową ścieżką naprawy jest zazwyczaj wymiana panelu podczas następnego postoju.
Kody takie jak 2C2F i 3C3F są użytecznym skrótem do opisywania, z ilu komponentów i powłok składa się system powłokowy, ale nie zawierają informacji o chemii, grubości ani przygotowaniu powierzchni, dlatego specyfikacja zbiornika powinna zawsze wymieniać produkt, grubość powłoki, normę badawczą i metodę kontroli obok kodu. W przypadku wnętrz zbiorników te dane są jeszcze ważniejsze niż dla malowanych konstrukcji stalowych, ponieważ wykładzina jest tym, co przetrwa kontakt z cieczą. Prześlij kod powłoki i warunki eksploatacji inżynierowi, a otrzymasz pełny zapis klauzuli z liczbami.
Porozmawiaj z inżynierem
Prześlij kod powłoki lub wykładziny ze swojej specyfikacji, chemię i temperaturę przechowywanej cieczy, warunki eksploatacji wewnętrznej lub zewnętrznej oraz obowiązującą normę. Zwrócimy pełny klauzulę specyfikacji z wymaganiami dotyczącymi produktu, grubości powłoki, przygotowania powierzchni, testu ciągłości powłoki i inspekcji dla Twojej dokumentacji przetargowej.
WhatsApp