مخزن ذخیره‌سازی حرارتی لایه‌ای: قواعد طراحی برای ظرفیت سرمایش قابل استفاده
ساخته شده در امروز
مخزن ذخیره‌سازی حرارتی لایه‌ای: قواعد طراحی برای ظرفیت سرمایش قابل استفاده
ظرفیت سرمایش قابل استفاده، حجم بین دمای پر و دمای تخلیه طراحی ضرب در چگالی ذخیره‌سازی محسوس آب است، نه حجم اسمی مخزن. این ظرفیت توسط گستره دما تعیین می‌شود، با اختلاط و نقطه پایانی تخلیه انتخابی کاهش می‌یابد، و باید با آزمون دمای لایه‌ای اثبات شود نه اینکه از پلاک مشخصات مخزن فرض شود.
مقدمه
ذخیره‌سازی حرارتی لایه‌ای یکی از ساده‌ترین ایده‌ها در تأسیسات سرمایشی است و یکی از آسان‌ترین موارد برای اشتباه کردن روی کاغذ. آب سرد را در یک مخزن بلند ذخیره می‌کنید، می‌گذارید آب سرد در پایین ته‌نشین شود و آب برگشتی گرم‌تر به بالا صعود کند، و هنگام اوج بار از لایه سرد برداشت می‌کنید. با این حال، ظرفیتی که در محاسبه ابعاد در نظر می‌گیرید، حجم اسمی مخزن نیست؛ بلکه مقدار کمتری از سرمایش است که واقعاً می‌توانید بین دماهای طراحی تحویل دهید.
این مقاله قواعدی را بیان می‌کند که حجم اسمی را به سرمایش قابل تحویل مرتبط می‌سازد. این مقاله تفاوت میان ظرفیت اسمی و ظرفیت قابل استفاده، گستره دمایی که انرژی را تعریف می‌کند، اختلاطی که آن را فرسایش می‌دهد، نقطه پایانی تخلیه که میزان برداشت را محدود می‌کند، مجموعه قواعد به‌هم‌پیوسته‌ای که یک طراحی باید برآورده کند، نحوه آزمون ظرفیت قابل استفاده، و نحوه ارائه نتیجه به مالک را پوشش می‌دهد. اعداد از رابطه گرمای محسوس و از رویه‌های آزمون شناخته‌شده استخراج شده‌اند، نه از یک پروژه تکمیل‌شده واحد.
نکته در سراسر این بحث این است که ظرفیت قابل استفاده یک کمیت محاسبه‌شده و تأییدشده است. مخزنی که با حجم هندسی خود برچسب‌گذاری شده است تقریباً هیچ چیزی درباره اینکه چه مدت بار را حمل خواهد کرد به شما نمی‌گوید، و کار طراحی در تبدیل یکی به دیگری با اعدادی است که بتوانید از آن‌ها دفاع کنید.
ظرفیت اسمی در برابر ظرفیت قابل استفاده
حجم اسمی، حجم داخلی هندسی مخزن است که بین پوسته و سطح آب بالای طراحی اندازه‌گیری می‌شود. این عددی است که روی پلاک نام مخزن درج می‌شود و همان عددی است که بیشتر برآوردهای اولیه از آن استفاده می‌کنند. ظرفیت سرمایش قابل استفاده کوچک‌تر است و همان عددی است که هنگام بررسی تطابق وظیفه با پروفیل بار اهمیت دارد. تفاوت، همان حجمی است که نمی‌توان آن را با کیفیت دمای کامل تخلیه کرد: حجم نگه‌داشته‌شده بالای دمای کامل طراحی در قسمت بالا، حجم باقی‌مانده زیر دمای تخلیه طراحی در قسمت پایین، هر حجمی که به دلیل اختلاط جت ورودی از دست می‌رود، و حجم مرده زیر پایین‌ترین نازل تخلیه.
شما مخزن را بر اساس پلاک نام آن اندازه‌بندی می‌کنید، اما نصب را بر اساس عدد قابل استفاده اثبات می‌کنید. مشخصاتی که فقط حجم اسمی را گزارش می‌دهد، بازبین را ناتوان از تأیید برآورده شدن وظیفه می‌گذارد، و شما را ناتوان از دفاع از طراحی می‌کند اگر کارخانه در اولین تابستان کوتاهی کند. رقم قابل استفاده همان چیزی است که بقیه کارخانه بر اساس آن اندازه‌بندی می‌شود، بنابراین شکاف بین این دو، شکاف بین طراحی‌ای است که کار می‌کند و طراحی‌ای که صرفاً روی کاغذ کامل به نظر می‌رسد.
گستره دمایی که ظرفیت را تعریف می‌کند
ظرفیت سرمایش ذخیره‌شده به‌صورت گرمای محسوس در آب، حاصل‌ضرب جرم، گرمای ویژه، حجم قابل‌استفاده و اختلاف دما بین برگشت گرم و تأمین سرد است: Q = rho c V T. با آب در حدود 1000 kg/m3 و گرمای ویژه 4.186 kJ/kg.K، یک متر مکعب آب با اختلاف دمای 10 K حدود 11.6 kWh سرمایش ذخیره می‌کند که به‌صورت Q = 1.163 V T بر حسب kWh با V بر حسب m3 و T بر حسب K نوشته می‌شود.
بنابراین این اختلاف دما اندازه مخزن را برای یک وظیفه مشخص تعیین می‌کند: یک طراحی با اختلاف دمای ۶ کلوین تقریباً دو سوم حجم بیشتری نسبت به یک اختلاف دمای ۱۰ کلوین برای همان انرژی نیاز دارد. شما اختلاف دما را بر اساس قابلیت‌های چیلر و کویل تنظیم می‌کنید، نه بر اساس راحتی مخزن، زیرا کاهش اختلاف دما هم حجم مخزن و هم جریان پمپ را برای همان وظیفه افزایش می‌دهد. اعداد فرود و ریچاردسون توصیف می‌کنند که چگونه مومنتوم ورودی ترموسکلاین را مختل می‌کند، و دلیل اینکه یک اختلاف دمای کوچک سخت‌تر از یک اختلاف دمای بزرگ محافظت می‌شود همین است، موضوعی که انتخاب دیفیوزر باید به آن احترام بگذارد.
اختلاط و تلفات ناشی از آن
لایه‌بندی تنها در صورتی حفظ می‌شود که آب گرم به بالا بازگردد و آب سرد از پایین خارج شود، بدون آنکه این دو جریان یکدیگر را قطع کنند. مومنتوم ورودی و خروجی، هدایت دیواره، و گرمای کسب‌شده از طریق پوشش، هر یک ترموکلاین — همان مرز مشترکی که دما در آن بیشترین تغییر را دارد — را فرسایش می‌دهند. این اتلاف به‌صورت ظرفیت قابل‌استفاده‌ای کمتر از مقدار پیش‌بینی‌شده توسط محاسبهٔ خالص گسترش دما ظاهر می‌شود، زیرا یک مرز مشترک محو‌شده آب گرم را به داخل خروجی سرد می‌کشاند و خاموشی زودتری را تحمیل می‌کند.
شما تلفات را با دیفیوزرهایی که اندازه‌شان برای پایین نگه داشتن عدد فرود ورودی انتخاب شده، با سرعت ورودی کمتر از آستانه‌ای که داده‌های عملکرد دیفیوزر پشتیبانی می‌کند، و با نسبت ابعاد مخزنی که به ترموکلاین فرصت می‌دهد نازک بماند، محدود می‌کنید. جریمه آن کوچک نیست: یک ورودی با مدیریت ضعیف می‌تواند ۱۰ تا ۲۰ درصد از ظرفیت قابل استفاده‌ای را که حجم اسمی نشان می‌دهد از دست بدهد، و به همین دلیل اختلاط به عنوان یک متغیر طراحی درجه‌یک تلقی می‌شود نه جزئیاتی که در مرحله اندازه‌گذاری لوله حل شود.
انتخاب نقطه پایانی تخلیه
نقطه پایانی تخلیه دمای تأمین سردی است که در آن برداشت از مخزن را متوقف می‌کنید، و این یک انتخاب طراحی است نه ویژگی ثابت آب. آن را از کویل خنک‌کننده تعیین می‌کنید: کویل به دمای تأمین و یک دبی نیاز دارد، و پایین‌ترین دمای مخزن که هنوز کویل را در دبی طراحی‌اش برآورده می‌کند، نقطه پایانی می‌شود.
نقطه پایانی را بیش از حد سرد تنظیم کنید و ممکن است ظرفیت قابل استفاده‌ای در مخزن باقی بگذارید اما خطر از دست دادن آن به دلیل حداقل اختلاف دمای کویل را داشته باشید؛ آن را بیش از حد گرم تنظیم کنید و آبی را هدر می‌دهید که کویل می‌توانست استفاده کند. نقطه پایانی همچنین با چیلر تعامل دارد، زیرا حداقل دمای اواپراتور چیلر و اختلاف دمای کویل، کف عملی را تعیین می‌کنند. بیان صریح نقطه پایانی، همراه با دمای اختلاف کویل و حداقل لیفت چیلر، به شما امکان می‌دهد حجم اسمی را به یک عدد قابل استفاده واحد و قابل دفاع تبدیل کنید و مانع از انحراف انتخاب در طول طراحی تفصیلی شوید.
قوانینی که باید با هم برآورده شوند
مخزن لایه‌بندی‌شده تنها زمانی کار می‌کند که چندین قاعده هم‌زمان برقرار باشند، و تأسیساتی که یکی را برآورده کند و بقیه را نادیده بگیرد، عملکرد مطلوب را ارائه نخواهد داد. مخزن باید انرژی مورد نیاز را در محدوده اعلام‌شده ذخیره کند، ترموکلاین باید به‌اندازه کافی نازک بماند تا تلفات اختلاط در حد مجاز طراحی باقی بماند، نقطه پایان تخلیه باید در جایی قرار گیرد که کویل و چیلر اجازه می‌دهند، افزایش حرارت پوسته باید زیر ظرفیتی بماند که وظیفه می‌تواند جذب کند، و آرایش ورودی باید عدد فرود را در محدوده‌ای نگه دارد که عملکرد دیفیوزر پشتیبانی می‌کند.
هر قاعده یک عدد دارد: تعادل انرژی، سرعت ورودی دیفیوزر، UA پوسته، و رویکرد کویل. شما آن‌ها را به‌صورت یک مجموعه پیوسته می‌نویسید، زیرا افزایش گستره حجم را تغییر می‌دهد، حجم نسبت ابعاد را تغییر می‌دهد، و نسبت ابعاد ابعاد دیفیوزر را تغییر می‌دهد. طراحی مجموعه‌ای از اعداد سازگار است، نه هیچ‌یک از آن‌ها به‌تنهایی، و تحویل باید نشان دهد که آن‌ها با هم حل شده‌اند نه به‌صورت جداگانه انتخاب شده‌اند، که دلیل معمول شکست یک طراحی بازبینی‌شده در انجام وظیفه است.
راستی‌آزمایی و آزمون
ظرفیت قابل استفاده با آزمون دمای لایه‌بندی‌شده تأیید می‌شود، نه با خواندن پلاک مشخصات. مخزن را از ورودی سرد پر می‌کنید، ترموکلاین را ایجاد می‌کنید، سپس تخلیه و اندازه‌گیری می‌کنید: پروفیل دما را از بالا به پایین هنگام تخلیه مخزن ثبت کنید و حجم قابل استفاده بین دمای پر و تخلیه را بر اساس جریان اندازه‌گیری‌شده و دماهای اندازه‌گیری‌شده انتگرال بگیرید.
روش‌های آزمون یکنواخت IAPMO برای مخازن ذخیره‌سازی حرارتی، روشی شناخته‌شده برای این اندازه‌گیری ارائه می‌دهند و راهنمای ASHRAE تجهیزات اندازه‌گیری و مدت زمان اجرای آزمون را توصیف می‌کند. یک حسگر واحد در بالا و پایین کافی نیست؛ یک پروب ترموکلاین عمودی یا یک نردبان از حسگرهاست که نشان می‌دهد آیا مرز لایه‌بندی نازک باقی مانده یا محو شده است. شما ظرفیت قابل استفاده اندازه‌گیری‌شده، گستره به‌دست‌آمده و تلفات اختلاط را در مقایسه با حد مجاز طراحی گزارش می‌کنید و اجرای آزمون را به اندازه کافی طولانی نگه می‌دارید تا نتیجه تکرارپذیر باشد، نه یک عکس لحظه‌ای واحد.
خرابی‌های رایج طراحی
خرابی‌ها تکرار می‌شوند. مخزنی که بر اساس حجم اسمی و بدون محاسبه ظرفیت قابل استفاده اندازه‌گیری شده باشد، با ۱۵ تا ۲۵ درصد خنک‌سازی قابل تحویل کمتر از آنچه برآورد نشان می‌داد تحویل داده می‌شود. دیفیوزری که بر اساس اندازه لوله به جای عدد فرود انتخاب شود، ترموکلاین را در اولین چرخه از بین می‌برد. نقطه پایانی تخلیه که با حدس تعیین شود، نه با نزدیک‌شدن کویل، آب سرد را بدون استفاده باقی می‌گذارد یا کویل را کم‌آب می‌کند.
پوششی که بدون آب‌بندی بخار است، گرمایی به دست می‌آورد که وظیفه برای آن بودجه‌ای در نظر نگرفته بود، بنابراین مخزن حتی در حالت بی‌کار از بالا گرم می‌شود. یک حسگر واحد بالا و پایین، اختلاط را پنهان می‌کند، بنابراین مالک، چیلر را سرزنش می‌کند. و طرحی که بخش به بخش بازبینی شده و هرگز به‌صورت مجموعه‌ای به‌هم‌پیوسته بررسی نشده، هر بررسی را می‌گذراند و باز هم در انجام وظیفه شکست می‌خورد. هر یک از این‌ها یک عدد گمشده است، نه یک محصول گمشده، و به همین دلیل محاسبه ظرفیت قابل‌استفاده و آزمون، چیزی است که یک مخزن کارآمد را از یک مخزن صرفاً برچسب‌خورده جدا می‌کند.
ارائه ظرفیت قابل‌استفاده به مالک
هنگامی که مخزن را تحویل می‌دهید، ابتدا عدد قابل‌استفاده و سپس عدد اسمی را ارائه کنید. توازن انرژی را با پراکندگی فرض‌شده، نقطه پایانی تخلیه انتخابی و تلفات اختلاط مجاز ارائه دهید، سپس ظرفیت قابل‌استفاده حاصل را بر حسب kWh و بر حسب زمان کارکرد معادل در بار طراحی بیان کنید.
مقدار اندازه‌گیری‌شده از آزمون لایه‌بندی‌شده را در کنار مقدار طراحی نشان دهید، با تفاوت توضیح‌داده‌شده توسط گستره و نقطه انتهایی محقق‌شده، نه اینکه به‌عنوان یک غافلگیری باقی بماند. مالک، بقیه نیروگاه را بر اساس رقم قابل استفاده اندازه‌گیری می‌کند، و وظیفه‌ای که در مدل ساختمان بر اساس حجم اسمی محاسبه شده بود، هنگام بهره‌برداری نیروگاه کم خواهد آمد. بیانیه ظرفیت یک‌صفحه‌ای، که در برابر آزمون تأیید شده است، همان چیزی است که مانع از دوباره به بحث گذاشته شدن ظرفیت ذخیره‌سازی در هر تابستان می‌شود، و همان سندی است که بهره‌بردار در واقع هنگام تصمیم‌گیری درباره اینکه آیا مخزن می‌تواند اوج بعدی را تحمل کند، از آن استفاده می‌کند.
چک‌لیست قوانین طراحی مخزن لایه‌بندی‌شده
قانون طراحی | کمیت حاکم | آنچه باید بیان کنید |
حجم اسمی در مقابل حجم قابل استفاده | حجم داخلی مخزن در مقابل انرژی قابل تحویل | kWh قابل استفاده و زمان اجرای معادل، نه فقط حجم پلاک |
اختلاف دما | Q = 1.163 V T (kWh، V بر حسب m3، T بر حسب K) | اختلاف برگشت به تغذیه از چیلر و کویل گرفته شده است |
افت اختلاط | عدد فرود ورودی، سرعت دیفیوزر | افت مجاز و ضخامت ترموکلاین محقق‌شده |
نقطه پایانی تخلیه | رویکرد کویل به‌همراه حداقل لیفت چیلر | پایین‌ترین دمای قابل استفاده و دلیل آن |
افزایش حرارت پوسته | UA مخزن | افزایش حرارت در حالت بی‌کار در محدوده بودجه وظیفه |
تأیید مرتبط | آزمون دمای لایه‌بندی‌شده | ظرفیت قابل استفاده اندازه‌گیری‌شده در برابر مقدار طراحی |
افت ظرفیت از حجم اسمی تا قابل استفاده
منبع افت | بزرگی معمول | سازوکار | کنترل |
حجم مرده زیر نازل | ۱ تا ۳ درصد اسمی | آب زیر پایین‌ترین نقطه برداشت قابل بازیابی نیست | قرارگیری نازل پایینی |
نگهداری بالاتر از دمای پر | ۲ تا ۵ درصد | لایه بالایی بالاتر از حد گرمای طراحی قرار دارد | کنترل سطح تا نقطه اوج طراحی |
اختلاط جت ورودی | ۱۰ تا ۲۰ درصد | ترموکلاین محو شده، خاموشی زودهنگام | دیفیوزر متناسب با عدد فرود پایین |
هدایت دیوار و سقف | ۱ تا ۴ درصد در هر روز بی‌کاری | گرم شدن آهسته در سطح مشترک | عایق‌بندی با آب‌بند بخار |
نقطه پایانی تخلیه بالا تنظیم شده است | تا ۱۰ درصد | آب سرد استفاده‌نشده باقی می‌ماند | توسط رویکرد کویل تعیین می‌شود، نه با حدس |
درباره Center Enamel
سنتر انامل (شرکت فناوری شوجیاژوانگ ژنگژونگ) مخازن ذخیره‌سازی فولادی پیچ‌ومهره‌ای، مخازن فولادی جوشی، مخازن اپوکسی پیوند ذوبی، مخازن گالوانیزه، ظروف استیل ضدزنگ، مخازن تحت فشار، سقف‌های گنبدی ژئودزیک آلومینیومی و سقف‌های شناور را طراحی و تولید می‌کند. این شرکت بیش از ۳۰ سال تجربه تولید دارد و تجهیزات پروژه‌هایی در بیش از ۱۰۰ کشور را تأمین کرده است. سقف‌های گنبدی ژئودزیک آلومینیومی بر اساس API 650 پیوست G، AWWA D108، راهنمای طراحی آلومینیوم، ASCE 7 و IBC طراحی و تولید می‌شوند و این شرکت در سال ۲۰۲۳ یک سقف گنبدی آلومینیومی با قطر ۷۲ متر را توسعه داده و صادر کرده است. مهندسی، ساخت، پوشش‌دهی، کنترل کیفیت و خدمات در محل به‌صورت یک مجموعه واحد مدیریت می‌شوند، به همین دلیل نقشه‌ها، مبنای محاسبات و سخت‌افزار تحویل‌شده را می‌توان با یکدیگر تطبیق داد.
پرسش‌های متداول
ظرفیت خنک‌کنندگی قابل استفاده برای یک مخزن ذخیره چگونه تعریف می‌شود؟
ظرفیت خنک‌کنندگی قابل استفاده، انرژی سرمایشی است که در واقع می‌توانید بین دمای کامل طراحی و دمای تخلیه انتخاب‌شده از مخزن دریافت کنید. این مقدار برابر است با حجم قابل استفاده ضربدر چگالی ذخیره‌سازی محسوس آب برای اختلاف دما، و شامل حجم مرده زیر پایین‌ترین نازل، حجم نگه‌داشته‌شده بالاتر از دمای کامل، و ظرفیت ازدست‌رفته در اثر اختلاط نمی‌شود. شما مخزن را بر اساس حجم اسمی اندازه‌گذاری می‌کنید، اما وظیفه را بر اساس عدد قابل استفاده اثبات و گزارش می‌کنید، زیرا تنها عدد قابل استفاده به اپراتور می‌گوید که مخزن چه مدت بار را تحمل خواهد کرد.
چه چیزی ظرفیت قابل استفاده یک مخزن لایه‌بندی‌شده را محدود می‌کند؟
سه چیز آن را محدود می‌کند: گستره دمایی که فرض می‌کنید، زیرا ظرفیت با اختلاف بین برگشت گرم و تأمین سرد مقیاس می‌گیرد؛ نقطه پایانی تخلیه که توسط اختلاف دمای کویل و حداقل لیفت چیلر تعیین می‌شود و پایین‌ترین دمای قابل استفاده را تثبیت می‌کند؛ و اختلاط، که ترموکلاین را محو می‌کند و آب گرم را به ناحیه کشش سرد می‌برد. کسب حرارت از پوسته در دوره‌های بی‌کاری تلفات آهسته‌ای اضافه می‌کند. این عوامل با هم حجم اسمی مخزن را به ظرفیت قابل استفاده کوچک‌تر و قابل دفاعی تبدیل می‌کنند، و هر یک از آن‌ها عددی است که شما تعیین یا اندازه‌گیری می‌کنید، نه ویژگی‌ای از پوسته مخزن.
دمای تخلیه را چگونه انتخاب می‌کنید؟
آن را از کویل خنک‌کننده انتخاب می‌کنید، نه از مخزن. کویل به دمای تأمین و یک دبی نیاز دارد، و پایین‌ترین دمای مخزن که هنوز کویل را در دبی طراحی‌اش برآورده می‌کند، نقطه پایانی شماست. این کف بالاتر از حداقل دمای اواپراتور چیلر به‌علاوه اختلاف دمای کویل قرار دارد، بنابراین لیفت چیلر امکان‌پذیر می‌ماند. اگر آن را بیش از حد سرد تنظیم کنید، ممکن است ظرفیت قابل استفاده‌ای را که کویل نمی‌تواند به کار ببرد، بلاتکلیف رها کنید؛ و اگر بیش از حد گرم تنظیم کنید، آب سرد را هدر می‌دهید. نقطه پایانی را همراه با اختلاف دمای کویل و حداقل چیلر بیان کنید، و ظرفیت قابل استفاده به‌صورت یک عدد محاسبه‌شده واحد حاصل می‌شود.
اختلاط چه مقدار ظرفیت هزینه دارد؟
اختلاط می‌تواند ۱۰ تا ۲۰ درصد از ظرفیت قابل‌استفاده‌ای را که حجم اسمی القا می‌کند هزینه کند، و در یک ورودی بد طراحی‌شده، تلفات بیشتر است. این امر به‌صورت یک ترموکلاین محو ظاهر می‌شود که اجازه می‌دهد آب برگشتی گرم به خروجی سرد برسد و پیش از خالی شدن مخزن، خاموشی زودهنگام را اجباری کند. این هزینه توسط مومنتوم ورودی، که با عدد فرود در دیفیوزر اندازه‌گیری می‌شود، و توسط افزایش گرما از طریق پوسته هدایت می‌شود. یک دیفیوزر با ابعاد مناسب برای نگه‌داشتن سرعت ورودی در محدوده عملکردش، به‌همراه نسبت ابعاد مخزن که به ترموکلاین فضای کافی می‌دهد، همان چیزی است که بیشتر آن ظرفیت را بازیابی می‌کند.
طراحی یک مخزن لایه‌بندی‌شده باید چه قوانینی را برآورده کند؟
یک طراحی مخزن لایه‌ای باید مجموعه‌ای به‌هم‌پیوسته را برآورده کند: انرژی مورد نیاز را در گستره اعلام‌شده ذخیره کند، ترموکلاین را به‌اندازه کافی نازک نگه دارد تا تلفات اختلاط در محدوده مجاز طراحی باقی بماند، نقطه تخلیه را جایی قرار دهد که کویل و چیلر اجازه می‌دهند، افزایش حرارت پوشش را زیر مقداری که وظیفه جذب می‌کند نگه دارد، و عدد فرود ورودی را در محدوده پشتیبانی‌شده دیفیوزر حفظ کند. هر قاعده یک عدد دارد و آن‌ها بر هم اثر می‌گذارند: گستره، حجم را تعیین می‌کند؛ حجم، نسبت ابعاد را تعیین می‌کند؛ و نسبت ابعاد، ابعاد دیفیوزر را تعیین می‌کند. طراحی همان مجموعه سازگار است، نه هیچ مقدار منفردی.
ظرفیت قابل استفاده چگونه تأیید می‌شود؟
شما آن را با آزمون دمای لایه‌بندی‌شده تأیید می‌کنید. از ورودی سرد پر کنید، ترموکلاین را ایجاد کنید، سپس مخزن را تخلیه کنید در حالی که پروفیل دمای عمودی، جریان و دمای رفت و برگشت را ثبت می‌کنید. حجم قابل استفاده بین دمای پر و تخلیه را نسبت به داده‌های اندازه‌گیری‌شده انتگرال بگیرید. رویه‌های آزمون یکنواخت IAPMO برای مخازن ذخیره حرارتی روشی شناخته‌شده را توصیف می‌کنند و برای مشاهده اینکه آیا سطح مشترک نازک باقی مانده است، به یک پروب عمودی یا نردبان سنسور نیاز است. ظرفیت قابل استفاده اندازه‌گیری‌شده، گستره تحقق‌یافته و تلفات اختلاط را نسبت به حاشیه طراحی گزارش دهید.
چرا یک مخزن کمتر از برنامه‌ریزی‌شده تحویل می‌دهد؟
از آنجا که حجم اسمی، حجم قابل تحویل نیست. مخزن انرژی را بین دمای پر و تخلیه پس از حذف اختلاط، افزایش حرارت و حجم مرده تحویل می‌دهد، و این تلفات در صفحه‌گسترده‌ای که تنها از حجم هندسی و یک گستره واحد استفاده می‌کند به‌راحتی نادیده گرفته می‌شوند. طرحی که هرگز محاسبه ظرفیت قابل استفاده را انجام نمی‌دهد، هرگز دیفیوزر را بر اساس عدد فرود اندازه‌گذاری نمی‌کند، و هرگز نقطه پایانی را بر اساس نزدیکی کویل تعیین نمی‌کند، ظرفیتی را گزارش می‌دهد که مخزن قادر به تولید آن نیست. این شکاف یک محاسبه مفقود است، نه یک مخزن معیوب.
ظرفیت خنک‌کنندگی قابل استفاده همان عددی است که نیروگاه در واقع بر اساس آن اندازه‌گذاری می‌شود، و یک کمیت محاسبه‌شده و آزمون‌شده است نه یک عدد پلاک. گستره دما را از چیلر و کویل تنظیم کنید، دیفیوزر را بر اساس عدد فرود اندازه‌گذاری کنید تا ترموکلاین نازک بماند، نقطه پایانی تخلیه را با رویکرد کویل و حداقل چیلر تعیین کنید، و افزایش حرارت پوسته را در محدوده بودجه وظیفه نگه دارید. این قوانین باید با هم حل شوند، زیرا هر یک دیگری را جابه‌جا می‌کند.
مخزن را با ظرفیت قابل استفاده که ابتدا ذکر شده و حجم اسمی که دوم ذکر شده تحویل دهید و آن را با یک آزمون دمای لایه‌ای که گستردگی محقق‌شده و تلفات اختلاط را اندازه‌گیری می‌کند پشتیبانی کنید. بار کاری، گستردگی قابل قبول، رویکرد کویل و محدودیت‌های سایت را برای ما ارسال کنید و ما یک مشخصات مخزن لایه‌ای با ظرفیت قابل استفاده محاسبه‌شده و روش آزمون تعریف‌شده بازمی‌گردانیم، تا ذخیره‌سازی‌ای که در مدل محاسبه می‌کنید همان ذخیره‌سازی‌ای باشد که نیروگاه دریافت می‌کند.
با تیم مهندسی ما صحبت کنید
بار کاری، مبنای حجم، آیین‌نامه حاکم و محدودیت‌های سایت را ارسال کنید و تیم مهندسی ما با مشخصاتی بازمی‌گردد که تأمین‌کننده بتواند قیمت‌گذاری کند و بازبین بتواند تأیید کند. همچنین صراحتاً به شما خواهیم گفت که چه زمانی نوع مخزن متفاوت یا دامنه متفاوت پاسخ بهتری است.
واتس‌اپ