● تخریب لایه غیرفعال: فولاد ضدزنگ مقاومت خود در برابر خوردگی را مدیون یک لایه غیرفعال میکروسکوپی از اکسید کروم است که خودترمیم‌شونده است. با این حال، در آب شور غلیظ، غلظت بالای یون‌های کلرید (Cl-) به طور تهاجمی به این لایه نفوذ می‌کند. هنگامی که نفوذ موضعی رخ می‌دهد، خوردگی حفره‌ای عمیق آغاز می‌شود.

● عدد معادل مقاومت در برابر حفره‌داری (PREN): برای مقابله با حمله کلرید، مهندسان به معیار PREN متکی هستند که محتوای کروم، مولیبدن و نیتروژن را در نظر می‌گیرد. فولادهای ضدزنگ تخصصی با PREN بالا (مانند گرید 316L و آلیاژهای دوبلکس) درصدهای بالاتری از مولیبدن را برای تثبیت لایه غیرفعال در برابر شوری فوق‌العاده بالا به کار می‌برند.

● شکست پوشش‌های اعمالی: اگرچه فولاد کربنی رنگ‌شده یا با پوشش اپوکسی گاهی برای ذخیره‌سازی آب نمک پیشنهاد می‌شود، پوشش‌ها ریسک غیرقابل قبولی ایجاد می‌کنند. هر سوراخ میکروسکوپی، خراش یا نقص لبه‌ای باعث می‌شود آب نمک در زیر فیلم متمرکز شود و خوردگی سریع و پنهان زیرلایه و شکست ساختاری ناگهانی رخ دهد. فولاد ضدزنگ تمام‌ضخامت این ریسک را کاملاً از بین می‌برد.