● بهداشت ذاتی: فولاد ضد زنگ (به طور خاص گرید 304 و 316L) غیر متخلخل است و از رشد بیوفیلم‌ها و جلبک‌ها که مشکلات رایجی در مخازن بتنی و فولادی با پوشش ضعیف هستند، جلوگیری می‌کند.

● عدم آلودگی: برخلاف فولاد کربنی با پوشش داخلی، هیچ خطری مبنی بر تخریب یا پوسته‌پوسته شدن پوشش وجود ندارد. فولاد ضد زنگ از نظر شیمیایی خنثی باقی می‌ماند و تضمین می‌کند که هیچ ماده خارجی وارد منبع آب نشود.

● مقاومت در برابر خوردگی: نیاز به سیستم‌های حفاظت کاتدی مورد نیاز فولاد کربنی را از بین می‌برد، زیرا لایه پسیو اکسید کروم طبیعی از ماده محافظت می‌کند.

● NSF/ANSI 61: این استاندارد بین‌المللی برای اثرات بهداشتی اجزای سیستم آب آشامیدنی است. مخازن شهری باید با استفاده از موادی ساخته شوند که این استانداردهای سختگیرانه را برآورده کنند تا اطمینان حاصل شود که مخزن هیچ آلاینده‌ای به آب اضافه نمی‌کند.

● یکپارچگی جوش و پاسیواسیون: استحکام یک مخزن فولاد ضد زنگ تنها به اندازه جوش‌های آن است. پس از جوشکاری TIG، مخازن باید تحت فرآیند پاسیواسیون قرار گیرند - یک عملیات شیمیایی که آلاینده‌های سطحی را حذف کرده و لایه محافظ اکسید کروم را بهینه می‌کند. بدون پاسیواسیون مناسب، خوردگی موضعی ("پوسیدگی جوش") می‌تواند رخ دهد.

● طراحی لرزه‌ای: فولاد ضد زنگ انعطاف‌پذیر است، به این معنی که می‌تواند انرژی را در طول رویدادهای لرزه‌ای بهتر از بتن سخت جذب کند. با استفاده از تحلیل المان محدود (FEA)، مهندسان می‌توانند ضخامت پوسته را برای مقاومت در برابر الزامات بار لرزه‌ای محلی طراحی کنند.

● ادغام CIP (تمیز کردن در محل): مخازن شهری باید با سیستم‌های اسپری یکپارچه و کف شیب‌دار طراحی شوند تا تمیز کردن خودکار تسهیل شود و اطمینان حاصل شود که مخزن بدون نیاز به مجوز فضای بسته برای ورود انسان قابل ضدعفونی است.

● سقف و تهویه: تهویه مناسب برای جلوگیری از راکد ماندن آب و اطمینان از تبادل هوا مورد نیاز است، اما باید فیلتر شود تا از ورود حشرات یا زباله جلوگیری شود. سقف‌های گنبدی فولاد ضد زنگ به دلیل استحکام و مقاومت در برابر آب و هوا اغلب مورد استفاده قرار می‌گیرند.